woensdag 9 november 2016

Strien moet je zien

Het was een kille novemberdag, De dag dat De Donald, Trump dus zijn Trumpet liet schallen... 8 november 2016, die dag gingen wij, vrijwilligers van het museum De Burghse Schoole, op ons traditionele schoolreisje. Dit keer naar naar Strijen. Helaas waren er wat afzeggingen. Anne was geveld door keelproblemen. De groep was dus wat beperkt, maar met des temeer welgemoed en verwachtingsvol op pad gegaan.
Het museum "Het Land van Strijen" zette de deuren open voor onze groep. Het ontvangst was ondanks het kille weer,.. warm te noemen. Dit kwam niet alleen door het smidsvuur, het bestuur gaf ons een persoonlijk en warm welkom.
De koffie met koek stond klaar.

We kregen een rondleiding en een interessante uitleg over de geschiedenis van het museum en de oude smidse.
Strijen lag in vroeger tijden langs de route tussen Parijs en Amsterdam. Bij Strijen Sas voer een veerpont naar Moerdijk. Prins Friso is op 14 juli 1711 in het Hollands Diep verdronken toen hij overmoedig bij ontij de oversteek wilde wagen. Maar dat geheel terzijde.
Al het internationale verkeer kwam door Strijen destijds. Op "Strien" waren er wel vier smederijen, die onder meer de paarden besloegen. Het was een poststation en een wisselplaats voor paarden van de hoge heren.
In het museum worden belangrijke heemkundige zaken bewaard en tentoongesteld. Recent zijn bij rioleringswerkzaamheden nog belangrijke archeologische vondsten gedaan.
Na de uitgebreide uitleg in het museum was het tijd voor een ander prachtig gebouw; De Sint Lambertuskerk. Je ziet in de naam van de kerk dat het ooit een RK kerk was. Het is een prachtig gebouw. We werden verwelkomd met ingetogen orgelspel op het majestueuze instrument. Ook werd een uitgebreide explicatie gegeven over de onder meer de gebrandschilderde ramen.
Tijdens de heerlijke koffietafel hebben we gezellig met elkaar gesproken over de dingen die ons bezighoudt en vooral over dit schoolreisje.

We hebben het bestuur van Strijen zeer bedankt en afscheid moeten nemen van Liesbeth en Wil die jarenlang de kruidentuin hebben onderhouden.

En aan hen die niet mee konden.... moeten we zeggen: Je hebt wat gemist!